خب دیگه 1سال و نیم زندگی تو یه شهرستان قشنگ و خوش آب و هوا داره به روزهای آخر خودش نزدیک میشه.

شهری که برام پر بود از حس خوب آرامش نفس کشیدن تو هوای پاک. مردمانی خوب و مهربون.

یه شهر کوهستانی که من خیلی خیلی دوستش دارم و خواهم داشت.

بروجرد زیبا.

خدا رو شکر می کنم که بهم فرصت داد بعد از چند سال خستگی زندگی تو تهران بیام و یه نفسی تازه کنم.

همیشه فکر می کردم لحظه جدایی از شهر چقدر گریه می کنم و با چه دل پر از غمی بر می گردم تهران ولی مگه میشه آدم خودشو بسپره به خدا بعد خدا بهش کمک نکنه.

خدایا ممنونم که داری جلوتر از من میری و راه رو برام هموار می کنی پناه همه ی آدما باش.

این عکس هم جزو آخرین عکسایی هست که از کوههای زیبای این شهر گرفته شد.